Uitspanning Carolinahoeve

De Carolinahoeve is voor de meesten van ons bekend als het pannenkoekenhuis midden in de bossen van de Veluwezoom en is wandelend, fietsend of met (aangespannen) paard te bezoeken.
Voor vele bezoekers van pensions en hotels in de omgeving van Ellecom en De Steeg vormde de uitspanning een aangename dagtrip.

De Calorinahoeve heeft een andere uitbater; in plaats van pannenkoeken kan je er nu heerlijke tosti"s eten.

Gebouwd in 1765
Prinses Anna van Hannover, weduwe van stadhouder Willem IV, liet de Carolinahoeve in 1765 bouwen. Ze noemde de hoeve naar haar dochter Carolina van Oranje, vorstin van Nassau Weilburg, geboren in 1743. Een vlakbij gelegen natuurlijke steenheuvel langs de Koningsweg, werd vernoemd naar haar zoon en heet de Prins Willemberg.
De hoeve ligt aan de Koningsweg van de Hof te Dieren naar het jachthuis de Ginkel in Ede. Op de hoeve konden de paarden en ruiters uitrusten en kon de jachtbuit worden achtergelaten. Koningsweg.

Gedenksteen
In de buitenmuur van de Carolinahoeve zit een gedenksteen met het opschrift M.E.M.H. 1851, naar Margarethe Elisabeth Maria Havelaar (geb. 1841), dochter van de toenmalige eigenaar Marinus Eliza Havelaar. Hij woonde op landgoed Bernhalde in Ellecom en was ook eigenaar van het bosperceel Hagenau met daarop de hoeve. In 1862 brandde de Carolinahoeve helemaal af, maar werd daarna ook weer herbouwd.

Goede bereikbaarheid
De uitspanning is eenvoudig te bezoeken, door bij de stoplichten in De Steeg het bord naar de parkeerplaats de Lappendeken te volgen. Vanaf daar is het een mooie wandeling van een half uur dieper het bos in via een goed begaanbaar en vrijwel recht zandpad.

Pannekoekenhuis
Omstreeks 1900 was de boerderij verpacht aan drie broers en zuster Pruis. Vrouw Pruis verkocht toen al pannenkoeken aan passerende wandelaars.
In 1911 werd de Carolinahoeve eigendom van Natuurmonumenten, die hem in 1922 verpachtte aan de heer J. Dikker. Boven het stalgedeelte maakte hij een aantal kamertjes voor pensiongasten.
Zijn zoon E.H. Dikker was de laatste boer op de boerderij. Deze beëindigde in 1973 zijn bedrijf.
Men had lang geen electricteit, gas of stromend water. Drinkwater werd uit een 26m diepe put gehaald.

Huidige situatie
Na de sluiting heeft in 1975 een groepje vaste en prominente gasten als Simon Carmiggelt en Wim Kan een inzamelingsactie gehouden om de Carolinahoeve te behouden. Met een rijksbijdrage kwam er uiteindelijk voldoende geld in kas om een restauratie in gang te zetten. Vanaf 1978 werd de gerestaureerde Carolinahoeve beheerd door een pachtersfamilie, die van deze bijzondere locatie in het bos een drukbezocht pannekoekhuis heeft gemaakt. Later konden ook weer kamers gehuurd worden.
Enige jaren geleden is na een aanzienlijke verbouwing, de pacht overgegaan naar een nieuwe pachter. Er moest, soms noodgedwongen, afscheid worden genomen van enige vertrouwde en kenmerkende beelden van de Carolinahoeve en omgeving. Zoals de schaduwrijke inlandse eiken bij het terras, grote bij storm verloren gegane monumentale wilgen en, waar de bezoekers om plachten te komen, de alom zo gewaardeerde pannenkoeken.