Villa In t Zunneke

Het huis werd aan het begin van de twintigste eeuw voltooid, mogelijk op de oudere resten van een eerder gebouw. Een aanwijzing voor de 19^e eeuwse herkomst kan gevonden worden in het interieur. In één van de kamers bevindt zich een gestuct plafond dat verwijst naar deze stijl. In 1919 kreeg het pand nog een uitbouw toen aan de voorzijde de erker werd toegevoegd.

Het woonhuis heeft een met riet bedekt wolfsdak, met afgeplatte uiteinden, en verschillende schoorstenen, waarvan er twee met een opvallende lengte. Helemaal bovenin de nok van het dak zit een klein luidklokje, dat vroeger met een trektouw geluid werd, waarschijnlijk om het personeel te roepen voor de maaltijd.

De linkerzijde van het pand wordt overheerst door een groot samengesteld raam en aan de rechterzijde is er een serre gebouwd. Veel van de ramen en deuren hebben zogeheten persiennes, zonwering bestaande uit schuinstaande latten.

Tot het monument behoren ook twee bijgebouwen die met het woonhuis verbonden zijn door middel van een muur met een boogdoorgang.

In 1919 werd pension "t Zunneke gebouwd in opdracht van de familie Havelaar.