Boerderij Het Grote Laar

Het Grote Laar heeft nog zijn oudeverschijningsvorm, maar is niet meer als boerderij in gebruik.
Spankeren kende een Grote Laar en een Kleine Laar. In de 19e en de 20e eeuw werd van beide boerderijen steeds weer grond verkocht. Uiteindelijk was vrijwel alle grond verdwenen en werden de boerderijen verbouwd tot woonboerderijen.

Het pand van Het Grote Laar is een hallehuisboerderij die stamt uit de laat 19^e/begin 20^e eeuw. Echter, op het kadastraal minuutplan uit 1832 staat het al ingemeten sinds 1817. De toenmalige eigenaar was Godfried, een kapitein van de 13^e afdeling in Arnhem.

Het gebouw
De witgepleisterde boerderij heeft een rechthoekige plattegrond en twee verdiepingen. Het pand heeft een omlopende grijze plint en in de gevels bevinden zich smeedijzeren muurankers ter hoogte van de verdiepingsscheiding. Zowel de voor- als achtergevel is voorzien van geprofileerde zogenoemde windveren. Deze beschermen het dak en de dakbedekking tegen regen en wind. De geveltoppen hebben sierspanten.
De voorgevel is symmetrisch ingedeeld in drie delen en herbergt de ingangsdeur, waarvan het bovenlicht gemaakt is van ramen met kathedraalglas. In de achtergevel ligt de staldeur met een klein rond raam in de geveltop.

Bewoningsgeschiedenis
Het Grote Laar aan de Bockhorstweg 2 en Het Kleine Laar aan de Dorpsweg 82 zijn ooit als één goed het Laar begonnen. Het bestond al vóór 1339. De oudst bekende eigenaar was de commanderij in Dieren.

Toen stadhouder Willem II in 1647 de commanderij kocht werd hij eigenaar van Het Laar. Hij verkocht de boerderij in 1658 aan Frederick Haeck. Na enkele generaties huwde een dochter in 1758 met J.R. Beuckevoort, die daardoor eigenaar werd. Eveneens door een huwelijk werd J.S. Godfried de volgende eigenaar. Vooral hij heeft de boerderij door grondaankopen vergroot tot ruim 90 ha.

De geschiedenis van het Kleine Laar, later Kerkhoeve, aan de Dorpsweg nr. 82, begint mogelijk omstreeks 1648, waarschijnlijk met een afsplitsing van het (Grote) Laar i.v.m. een nalatenschap. De boerderij is daarna in het bezit gekomen van het landgoed de Bockhorst.
In de 19e en de 20e eeuw werd van beide boerderijen steeds weer grond verkocht. Uiteindelijk is vrijwel alle grond verdwenen en werden de boerderijen verbouwd tot woonboerderijen.