R.K. Kerk St. Bonifatius

Na een schuilkerk en een noodkerk kregen de rooms-katholieke inwoners van Velp in 1848 hun eerste echte kerkgebouw aan de Emmastraat. Het stond  links van de huidige kerk en was opgedragen aan St. Bonifatius. Op 4 september 1847 werd de eerste steen gelegd door pastoor J. Westerveld.

Waterstaatskerk
Er is weinig bekend behalve een bouwtekening. Het was een waterstaatskerk, zo genoemd omdat het toezicht van overheidswege lag bij de ingenieur van Waterstaat. De bouwmeester Hoorneman uit Elst was een meester-timmerman en aannemer, die al bij de bouw van de waterstaatskerk in Elst in 1842 zijn sporen verdiend had.

De aanbesteding van de kerk was in 1847. De bouwsom bedroeg ruim 10.000 gulden. Het was een bakstenen kerk van bescheiden omvang, met de ingang aan de korte zijde. Het leek alsof het kerkgebouw een slank ingebouwd torentje bezat, doordat de ingangsgevel boven de toegang over de hoogte van twee geledingen iets naar voren sprong. Aan weerszijden zaten rondboogvensters. Het kerkschip had een verdeling in vier gelijke vlakken met rondboogvensters net als bij de ingangsgevel. Aan de lange zijden was een duidelijk onderscheid gemaakt tussen de kerk en het pastoriegedeelte dat twee woonlagen had.

Men kwam de kerk binnen in een klein portaal onder het orgelbalkon. Twee deuren aan de zijkant gaven toegang tot een ruimte met drie rijen banken, met ruim 150 zitplaatsen. Een kwart van de ruimte werd ingenomen door het priesterkoor, dat in het midden werd afgesloten door een halfronde apsis. Rechts hiervan was een deur naar de sacristie. De muren waren geleed door pilasters op hoge sokkels met Ionische kapitelen.

In de loop van de tijd werd het aantal zitplaatsen uitgebreid en er werden onderdelen toegevoegd aan de kerkinventaris. Al met al heeft het gebouw nog geen 40 jaar dienst gedaan als kerk.

Deels sloop, deels verbouw
Na de bouw van de Onze Lieve Vrouw Visitatiekerk in de Emmastraat in 1885 werd de waterstaatskerk grotendeels gesloopt en verbouwd tot pastorie volgens ontwerp van architect J.W. Boerbooms. Het kruis van de oude kerk prijkt nog steeds op het dak!

Toen op de hoek van de Nieuwstraat en de Emmastraat een nieuwe pastorie was gebouwd, werd de oude pastorie tot zusterhuis.

Het pand is nu een woonhuis.