Waterstraat Velp

De Waterstraat is nu een doorgaande weg richting het Velperbroekcircuit en Presikhaaf. Dat was vroeger wel anders, het was een zandweg met ten noorden wat boerderijen en weilanden aan weerszijden.
De straat is vanaf 1850 duidelijk te zien op kaarten. Vroeger boog de weg af naar het noorden tussen de buitenplaatsen Larenstein en Ommershof door tot ongeveer de Laarweg. De Waterstraat heette niet voor niets zo. Toen het nog niet bebouwd was stond het water van de IJssel tot hier.
Naamgeving bij Raadsbesluit 23-12-1885 en Raadsbesluit 25-2-1958

Bebouwing rond 1900
In het midden van wat we nu de Waterstraat noemen stond vanaf 1900 wat bebouwing, maar verder was het nog allemaal weiland. Na de Tweede Wereldoorlog werden er vooral ten noorden van de Waterstraat woonwijken gebouwd met rijtjeswoningen en in de jaren ’60 aan de zuidzijde: De Straatweiden. Tussen deze rijtjeswoningen werden garages gebouwd, kenmerkend voor die tijd.
Ongeveer op de huidige hoek met de Elzenstraat stond nog lange tijd de boerderij van Teun Ruijsch, ingesloten tussen de nieuwere bebouwing. De boerderij is gesloopt. Er kwam een nieuw (te)huis voor in de plaats. Het zijn nu 26 woonunits en een inloophuis voor jong volwassenen met een stoornis in het autistisch spectrum. De oplevering was in 2009.

Resterend groen
Tegenwoordig is alleen het Geërfdenpark met het Hans Driessenpad gelegen tussen de Waterstraat en de snelweg A12 nog groen. Dit park is aangelegd in 2012. In de volksmond stond het eerder bekend als ‘De Paardenwei’ of Gemeenteweide. De snelweg betekent een onderbreking van het vergezicht naar de IJssel.

Beeldbepalend voor de Waterstraat was de R.K. Christus Koning Kerk. De kerk is in gesloopt in 1986. Daar staat nu een gebouw dat verbouwd is tot appartementen. Op het kruispunt waar de Waterstraat overgaat in de Reigerstraat staat het H.A. Lorentzhuis.

Wateroverlast
In 1926 waren de bewoners van de Waterstraat en de IJsselstraat geheel door water ingesloten. Mensen en vee moesten per roeiboot naar hoger gelegen gedeelte van Velp worden overgebracht. Een tiental gezinnen vond onderdak in de voormalige tramstallen. De landbouwer Ruisch had noch voor het hoge water een noodverblijf gebouwd, hij ontdekte dat het gehele huis was ingesloten door water. De bewoners gaven door het dak noodseinen met zakdoeken en schreeuwden dat het huis verzakte. In allerijl kwam er hulp.
Bron: Het Volk 4-1-1926.