De Steenkuilen

Opeenhopingen van grof gesteente komen in de bossen van de Veluwezoom veelvuldig voor. Het zijn zichtbare bewijzen van de laatste ijstijd, die hier rond 120.000 jaar geleden heerste en waarbij de schuivende ijskap ongeveer tot de lijn tussen Rhenen en Nijmegen kwam. De stuwwal waar onder meer de Rhedense dorpen aan liggen vormde het eindgebied van de gletsjer.

De stenen zijn vaak enigszins afgerond door het voortschuiven onder het gewicht van het ijs. Een groot deel van van het gesteente is hier al eerder neergelegd door de voorlopers van de Rijn en de Maas, maar is opgeschoven door de druk van het ijs. Andere stenen zijn met het ijs meegelift uit Scandinavie of Duitsland.

Het vermelden waard
De fotograaf vond de steenkuilen rond 1910 een ansichtkaart waardig, zoals de foto"s laten laat zien. Het betreft de Steenkuilen aan de Lange Juffer, waar je linksaf gaat naar de Carolinahoeve.

De Willemsberg was van origine een "Steenenbergh". Voor de latere eigenaar, stadhouder prins Willem IV vormde dit een goede basis om de heuvel op te hogen. De heuvel werd weer later opgenomen in het lanenstelsel en verbonden met de Carolinaberg.