Ouderenhuisvesting

Sinds 1910

De zorg voor ouderen en hulpbehoevenden bestond al in de middeleeuwen. In de steden werden ouderen in gasthuizen en hofjes verpleegd. Dit werd door kloosters en kerken geregeld.
Op het platteland lag dat anders. Zo bestond de Rhedense bevolking tot de 20e eeuw nog grotendeels uit boeren met sterke tradities als het ging om hulpverlening; de jongere generatie verzorgden de ouderen. In geval van nood bood de kerk hulp. Pas na sinds de scheiding van kerk en staat bemoeide de overheid zich met bejaarden.

Rust een Weinig
Aan het eind van de 19e eeuw kenden de dorpen verschillende rusthuizen zoals Rust een Weinig in Dieren. Bovendien namen vooral alleenstaande ouderen vaak een kamer in een van de vele pensions die de gemeente rijk was.

Nieuw beleid
Vanwege de woningnood in de jaren vijftig dienden ouderen plaats te maken voor jonge gezinnen. Er werden daarom bejaardenhuizen gerealiseerd, vaak op de mooiste plekken. Hiervan is het voormalige Rhederhof een goed voorbeeld.
Tegenwoordig zien we weer een omgekeerde beweging: ouderen worden geacht zo lang mogelijk thuis te blijven wonen.

Velp was het meest in trek bij bejaarden. Er is hier een concentratie van verschillende woonvormen voor ouderen. Mede daardoor ligt de vergrijzing in de gemeente Rheden flink boven het landelijke gemiddelde.

Bron: Canon van Rheden