De sage van Arnoud en de Onzalige bossen

Over de Veluwe -lang ruig en onbewoond gebied- zijn er allerlei sages en legendes. Zo is er een sage over de Onzalige Bossen.

Honderden jaren was het niet pluis in de bossen ten noorden van Rheden en De Steeg. Er loerde gevaar achter elke boom. Reizigers keerden soms niet terug. Zij werden beroofd en vaak ook op afgrijselijke wijze gedood. Een roversbende beheerste het gebied. Hun leider was Arnoud van den Denneheuvel. Zij zijn de oorzaak dat het bos “onzalig” heet.

De vlucht van Arnoud
Arnoud van den Dennenheuvel, van eenvoudige komaf, was verliefd geraakt op Gertrude, de beeldschone dochter van de heer van Middachten. Hij maakte geen kans, want zij was voorbestemd voor een jonkheer. Tijdens een jacht raakte deze dodelijk verwond. Men wees op Arnoud als verantwoordelijke, waarop deze vluchtte. Steeds verder weg geraakte hij, tot hij in een ver koninkrijk arriveerde en besloot te blijven.

Op een gegeven moment raakte hij verwikkeld in een situatie waarbij hij het leven redde van de vorstin. Haar dankbare gemaal sloeg hem tot ridder.

Terugkeer
Schatrijk geworden keerde Arnoud van den Dennenheuvel na jaren als een onbekende ridder terug naar zijn oude omgeving. Onderweg werd hij echter beroofd van al zijn rijkdom. Hij besloot aan te kloppen bij kasteel Middachten voor onderdak. Met deernis werd hij ontvangen en een rijk maal met drank werd bereid.

Toen echter zijn doel en achtergrond geopenbaard werden, kwam het tot een gevecht. Arnoud raakte zwaargewond. Hij herstelde gelukkig dankzij de goede zorgen op het kasteel, maar zijn hart bleef verwond, omdat zijn enige liefde, Gertrude, hem onthouden bleef.

Arnoud vertrok en sloot zich aan bij een roversbende, die dood en verderf zaaide in de uitgestrekte bossen ten noorden van het kasteel. Bij een jachtpartij werden de heer van Middachten en zijn gevolg door de bende aangevallen. Hierbij werd Gertrude door een verdwaalde pijl getroffen. Zij stierf in de armen van Arnoud.

Gevaar geweken
Gelukkig is van de roversbende al eeuwen niets meer vernomen. Het gevaar voor de wandelaar is geweken. Tegenwoordig is het “Onzalige” Bos een “Zalig” Bos waar het heerlijk bosbessen plukken of wandelen is.